lodyvisser.punt.nl
Laatste artikelen
En nu wil ik graag hier een foto plaatsen, maar sinds de laatste keer dat ik hier was, lijken de mogelijkheden veranderd. Kan iemand mij bijpraten? Ik heb wel een Apple-computer....;-) Groetjes!
Lees meer...   (3 reacties)
Hoi!
 
Lekker warm hier, graadje of 26?, Tobasi ontpopt zich al even tot buitenkat.... . Deze jongen was in zijn 5 jaren nog niet eerder buiten geweest. Hij is nu sinds 10 mei hier en omdat ik zijn geboortedatum niet weet, is hij voor mij op 10 mei jarig.... 
Nog even wachten dus.... .
 
Hij kijkt trouwens niet zo blij, het zal de warmte zijn, hoop ik. Even blazen maar.... .
Het raam staat wijd open, zo kan hij makkelijk naar binnen en naar buiten. Ik zal nog even goed schrobben, daar koelt het balkon ook van af en heb ik sinds mijn vakantie nog niet gedaan.
 
Groetjes, Anja






Lees meer...   (4 reacties)
Allen!
 
Hier is hij dan!
Geen poes, niet oud, niet cypers, geen twee stuks ....,  maar wel:
Een rode jongere Boskater! Vijf lentes jong.
 
Een vriendin van me zegt altijd: "Een geliefd kind heeft vele namen". En dat klopt want 1 naam heeft hij nog niet, ik kan nog niet kiezen, hij heeft er 3!
 
Tanaah, mag ik u voorstellen: Tommy, Balder, Simba!
 
Groetjes, Anja
Lees meer...   (12 reacties)
Hoi!
 
Ik ben benieuwd wie dit nog leest.... ik ben zo lang weggeweest!
 
Nog steeds heb ik geen opvolger(s) van Lody, ik ben er nog niet aan toe en neem de tijd maar..... Wel doe ik af en toe vrijwilligerswerk in het asiel als invaller op de afdeling bange katten als "kattenfluisteraar".
 
Soms heb ik ook bezoek van buurkat die mijn huidige project " hoe help ik vogeltjes de winter door" een beetje saboteert...

Maar ik moet er wel steeds om lachen! En jawel, het is weer een "rooie".
 
Groetjes, Anja


Lees meer...   (3 reacties)
Moi!
 
Rare tijden. Lody overleden op 1 december. Mijn vader op 26 december opgenomen met een hartaanval. Dat waren twee hele spannende weken. Op het nippertje is mijn vader hersteld. Beetje bij beetje gaat het beter met hem. Deze schrik stopte het verwerken van Lody's overlijden,  maar de laatste week denk ik weer veel aan hem.
 
Intussen een broertjeskoppel en daarna toevallig een broerzuskoppeltje van een jaar of zeven bekeken, maar ik weet het het nog niet. Het is erg snel na Lody. Maar wat is het leeg in huis! Het liefste heb ik die leegte zo snel mogelijk opgevuld, maar zo werkt het niet, merk ik.
 
Groetjes, Anja
 
Hier Lody nog na zijn beroerte eind 2009. Zijn achterbenen waren toen deels verlamd, maar dat kwam weer goed na een maand samen revalideren. Hij had er nog genoeg zin in.
 
 
Lees meer...   (6 reacties)
Allemaal,
 
Ik heb Lody vandaag in laten slapen. Dat leek me altijd onmogelijk.
 
Ik ben er nog niet klaar mee. Later wellicht daarover meer. Lody ligt nu hierboven in een koudere slaapkamer met kaarsjes en wierook. Het is echt goed hem hier te hebben. Het ging zo ongelofelijk snel en nu kan ik steeds even naar boven om verder afscheid te nemen. Ik heb geen spijt maar mijn hersens benen het nog niet helemaal bij.
 
Morgen brengen we hem naar Delzijl. Daar is een dierencrematorium.
 
Ik wilde dat ik leuker nieuws had. Dit logje was de laatste tijd niet zo vrolijk.
 
Een hele lieve maar verdrietige groet van Anja
Lees meer...   (25 reacties)
Moi allen,
 
Vanaf afgelopen woensdag echter wilde Lody niet veel eten en drinken en lag hij veel boven. Ik was ook ziek en zag dit allemaal. Ik lag beneden op de bank. 
Donderdag was het ook nog zo, dus vrijdag voor de zekerheid weer langs de DA.
 
Lody had te weinig vocht en kreeg dat toegediend plus weer een spuitje Dexoral want hij liep weer slecht op de achterbenen. Hij wankelde weer. Op weg naar de DA toe  stond zijn bekkie open, "huilde" hij als een wolf en kwijlde Lody. Dit "huilen" ken ik, maar een openstaand bekje niet en baarde me zorgen.

Thuisgekomen ging het redelijk totdat ik om 17.00 uur een enorm geraas hoorde in de woonkamer terwijl ik in de keuken stond. Lody had een toeval. Hij rende als een wervelwind de kamer heen en weer en stootte tegen meubels aan. Opeens viel hij op zijn zij en bleef zo een minuut met gestrekte benen liggen. Alle vier de poten stijf opzij. Ik kon zien dat dit een kramp was. Na een minuut was dit over, ging hij eten en viel hij in slaap. Ik ben me een ongeluk geschrokken. DA gebeld en die adviseerde rust. Dus de lampen wat gedemt en weinig geluid gemaakt.
 
Nu, zaterdagochtend gaat het redelijk. Zucht. Het is wel veel dit jaar. Uiteraard heb ik het voor hem over, ook de kosten, maar een aftakeling zien is erg. Ik heb niet eerder een kat gehad en dit had ik me niet zo voor kunnen stellen. Maar arme Lody lijkt het dus wel weer te doen. Dat is voor hem superfijn!
 
Ik ben wel bedacht op een nieuwe toeval, dus als ik iets vreemds hoor, veer ik overeind. Maar dat zal wel afnemen, denk ik. Fijn dit te kunnen delen met jullie.
 
In laat Lody nu een half uur in mijn bed voor het slapengaan en zet hem dan maar, met pijn in het hart, de slaapkamer uit. Dat is voor het eerst dat ik hem buitenzet. Maar als hij een toeval krijgt in mijn bed, zou hij in paniek raar tegen of op mijn gezicht kunnen komen en dan zijn we nog verder naar huis.
 
Slecht geslapen, ik meende steeds wat te horen, maar dat zal wennen. Ik knuffel hem veel en hij krijgt iedere dag als extra een klein beetje gekookte kip of koolvis!
 
Groetjes, Anja

Lees meer...   (4 reacties)
Hoi!
 
Twee weken na de vorige mail ging het wonder boven wonder de goede kant op met Lody en na een maand galoppeerde die al weer buiten, sprong af en toe in een boom of op een auto was hij8 ons aangekomen!! En dat mocht ook wel! Hij was mager voor zijn lange lijf. 4 kilo was hij en nu 4,8 kilo. Dus op 23 november was hij ongeveer 70% van wat hij ooit was, want nog wat wiebelig op de achterbenen stond hij nog wel. Ik was blij met hem en blij voor hem! Dit had ik echt niet meer verwacht. Een kat heeft dus echt 9 levens. Daar zijn er nu 4 van op.... dus hij kan nog even voort!!
 
Anja
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
Lees meer...   (2 reacties)
Het gaat niet veel beter met Lody, Maandagavond was ik dus bij de DA, dinsdagavond weer. Het was veel slechter geworden. Lody kon nauwelijks meer staan op zijn achterbenen en viel af en toe naar links om. Ik had nu de andere DA en die dacht aan een bloedpropje wat ergens vast zit in het achterlijf waardoor het contact tussen hersenen en achterbenen niet meer werken. Want verlamd zijn zijn benen niet. Dus nog een spuit met sterkere antibiotica gekregen en een soort bloedvat verwijdend iets.
 
Het zou vrijdag allemaal kunnen gaan werken, die medicijnen. Vrijdag werkte het nog niet. Telefonisch contact met de DA gehad en die zei dat zolang Lody eet en zindelijk is, er geen reden is tot paniek. Er kan nog van alles gebeuren. Vanaf gisteren zijn de spuiten uitgewerkt en krijgt Lody het medicijn Dexoral.
 
Het gaat nog niet beterr. Ik laat Lody 3 keer per dag buiten, dan ga ik mee en het is hartverscheurend. Zijn voorkant wil nog van alles. Aan heggen ruiken, ergens op springen, andere katten wegjagen maar zijn achterlijf zwaait als een dronkenman heen en weer en om de acht aarzelende stappen moet hij gaan zitten uitrusten. Hij eet wel goed, spint, sproeit tegen heggen aan en is redelijk zindelijk. Hij deed gisteren boven een plasje in een mandje wat daar stond. Maar echt vrolijk staat zijn gezichtje niet altijd meer. 
 
De trap op gaat trouwens nog net met een paar keer rusten onderweg; de trap af gaat redelijk vlot. Dat is dan wel weer vreemd.
 
Ik moet er vandaag even uit, want anders wordt ik er te naar van. Ik ga dan ook zo even afleiding zoeken zodat ik uitgerust terugkom. Dat is ook fijner voor Lody.
 
Lody is mijn eerste kat. Ik maak alle dingen voor het eerst mee, maar dit is wel erg naar.  En na al die schildklierperikelen was ik gericht op herstel en het ging ook zo goed met hem. Hij was 10 jaar jonger. En nu....6 weken na die laatste operatie dit. Daar was ik niet op voorbereid. Nu ben ik realistischer, maar dat kostte wel even wat tranen. Lody is 14 jaar, heeft 2 schildklieroperaties gehad en dus nu een soort Tia/hersenbloeding, en ik ben blij met iedere dag dat ie er nog zin in heeft en bij me is.
Wat er straks gaat komen, ik weet het niet. Ik hoop dat ik op tijd zie als het geen leven meer is voor het Loodje. Maar wie weet trekt het nog bij......
 
 
 
 
 
Lees meer...   (9 reacties)
Vanochtend, jawel, zakte Lody tweemaal in 5 minuten door zijn achterbenen en hij at dus ook niet veel meer.
Toen ik vandaag terug kwam van het werk, liep ie heel raar met zijn achterbenen, stram, alsof hij reuma had en zakte er om de 10 stappen doorheen. De buuf ook even laten kijken en toch maar besloten naar het avondspreekuur van mijn eigen dierenarts te gaan en niet tot morgen te wachten. Het Loodje wil nog wel van alles. Op de tafel springen, met mij meelopen naar buiten, maar dat gaat anders dan anders. Dus om 18.15 uur Lody in het mandje gezet en in de regen op naar de dierenarts....

De dierenarts vond het vage klachten, maar zag wel dat Lody zich niet fijn voelde.
Er kunnen 3 dingen zijn:

1. Zijn hartspier kan ermee op houden. Zijn hart heeft nogal wat te lijden gehad door die op hol geslagen schildklier. Maar daar lijkt het niet op, zei hij.

2. Er kan toch iets beschadigd zijn tijdens de operatie, zodat zijn mineraalhuishouding met de dag minder wordt. Maar daar lijkt het ook niet op, zei hij.

3. Het kan een virusje zijn, en omdat Lody zijn weerstand nog niet optimaal is, kan dat hard aankomen. Hier hoopt hij op. Dus vocht toegediend gekregen, een spuit vol minealen en voor de zekerheid een spuitje antibiotica, Ook nog een spuit met anabolen steroïden. En dat was net op tijd, zei ik, want Lody heeft vrijdag zijn komende wedstrijd (dit was een gekkigheidje met de dierenarts).
 
Op de terugweg (Lody at nauurlijk vandaag wel), kotste Lody door het tralies heen op alle wegenkaarten die in het vak in het portier zaten, op de passagiersstoel en op de bodem van de auto. Wat komt er veel uit zo'n klein maagje. Dat ook nog even schoongemaakt. Ik hoop dat het allemaal goed komt met Lody. Het zou toch heel zuur zijn als dat niet zo is. Want eigenlijk heb ik met Lody afgesproken dat hij over een jaar of vijf gewoon op een natuurlijke manier gaat aftakelen. Niet eerder!
 
Donderdag wil de dierenarts dat ik even bel om wel de vinger aan de pols te houden.
 
Zo, nu een glaasje wijn, eten en maar even Spoorloos kijken. Wie weet, met het Loodje naast me......

Nou, ik hoop dat het goed komt. 
Lees meer...   (6 reacties)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Met dank aan Webdesign
 
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl