Hoi!

 

Lekker warm hier, graadje of 26?, Tobasi ontpopt zich al even tot buitenkat.... . Deze jongen was in zijn 5 jaren nog niet eerder buiten geweest. Hij is nu sinds 10 mei hier en omdat ik zijn geboortedatum niet weet, is hij voor mij op 10 mei jarig....  

Nog even wachten dus.... .

 

Hij kijkt trouwens niet zo blij, het zal de warmte zijn, hoop ik. Even blazen maar.... .
Het raam staat wijd open, zo kan hij makkelijk naar binnen en naar buiten. Ik zal nog even goed schrobben, daar koelt het balkon ook van af en heb ik sinds mijn vakantie nog niet gedaan.

 

Groetjes, Anja

Allen!

 

Hier is hij dan!

Geen poes, niet oud, niet cypers, geen twee stuks ....,   maar wel:

Een rode jongere Boskater! Vijf lentes jong.

 

Een vriendin van me zegt altijd: "Een geliefd kind heeft vele namen". En dat klopt want 1 naam heeft hij nog niet, ik kan nog niet kiezen, hij heeft er 3!

 

Tanaah, mag ik u voorstellen: Tommy, Balder, Simba!

 

Groetjes, Anja

Hoi!

 

Ik ben benieuwd wie dit nog leest.... ik ben zo lang weggeweest!

 

Nog steeds heb ik geen opvolger(s) van Lody, ik ben er nog niet aan toe en neem de tijd maar..... Wel doe ik af en toe vrijwilligerswerk in het asiel als invaller op de afdeling bange katten als "kattenfluisteraar".

 

Soms heb ik ook bezoek van buurkat die mijn huidige project " hoe help ik vogeltjes de winter door" een beetje saboteert...

Maar ik moet er wel steeds om lachen! En jawel, het is weer een "rooie".

 

Groetjes, Anja

Moi!

 

Rare tijden. Lody overleden op 1 december. Mijn vader op 26 december opgenomen met een hartaanval. Dat waren twee hele spannende weken. Op het nippertje is mijn vader hersteld. Beetje bij beetje gaat het beter met hem. Deze schrik stopte het verwerken van Lody's overlijden,   maar de laatste week denk ik weer veel aan hem.

 

Intussen een broertjeskoppel en daarna toevallig een broerzuskoppeltje van een jaar of zeven bekeken, maar ik weet het het nog niet. Het is erg snel na Lody. Maar wat is het leeg in huis! Het liefste heb ik die leegte zo snel mogelijk opgevuld, maar zo werkt het niet, merk ik.

 

Groetjes, Anja

 

Hier Lody nog na zijn beroerte eind 2009. Zijn achterbenen waren toen deels verlamd, maar dat kwam weer goed na een maand samen revalideren. Hij had er nog genoeg zin in.

 

 

Allemaal,

 

Ik heb Lody vandaag in laten slapen. Dat leek me altijd onmogelijk.

 

Ik ben er nog niet klaar mee. Later wellicht daarover meer. Lody ligt nu hierboven in een koudere slaapkamer met kaarsjes en wierook. Het is echt goed hem hier te hebben. Het ging zo ongelofelijk snel en nu kan ik steeds even naar boven om verder afscheid te nemen. Ik heb geen spijt maar mijn hersens benen het nog niet helemaal bij.

 

Morgen brengen we hem naar Delzijl. Daar is een dierencrematorium.

 

Ik wilde dat ik leuker nieuws had. Dit logje was de laatste tijd niet zo vrolijk.

 

Een hele lieve maar verdrietige groet van Anja

Moi allen,

 

Vanaf afgelopen woensdag echter wilde Lody niet veel eten en drinken en lag hij veel boven. Ik was ook ziek en zag dit allemaal. Ik lag beneden op de bank.  

Donderdag was het ook nog zo, dus vrijdag voor de zekerheid weer langs de DA.

 

Lody had te weinig vocht en kreeg dat toegediend plus weer een spuitje Dexoral want hij liep weer slecht op de achterbenen. Hij wankelde weer. Op weg naar de DA toe   stond zijn bekkie open, "huilde" hij als een wolf en kwijlde Lody. Dit "huilen" ken ik, maar een openstaand bekje niet en baarde me zorgen.

Thuisgekomen ging het redelijk totdat ik om 17.00 uur een enorm geraas hoorde in de woonkamer terwijl ik in de keuken stond. Lody had een toeval. Hij rende als een wervelwind de kamer heen en weer en stootte tegen meubels aan. Opeens viel hij op zijn zij en bleef zo een minuut met gestrekte benen liggen. Alle vier de poten stijf opzij. Ik kon zien dat dit een kramp was. Na een minuut was dit over, ging hij eten en viel hij in slaap. Ik ben me een ongeluk geschrokken. DA gebeld en die adviseerde rust. Dus de lampen wat gedemt en weinig geluid gemaakt.

 

Nu, zaterdagochtend gaat het redelijk. Zucht. Het is wel veel dit jaar. Uiteraard heb ik het voor hem over, ook de kosten, maar een aftakeling zien is erg. Ik heb niet eerder een kat gehad en dit had ik me niet zo voor kunnen stellen. Maar arme Lody lijkt het dus wel weer te doen. Dat is voor hem superfijn!

 

Ik ben wel bedacht op een nieuwe toeval, dus als ik iets vreemds hoor, veer ik overeind. Maar dat zal wel afnemen, denk ik. Fijn dit te kunnen delen met jullie.

 

In laat Lody nu een half uur in mijn bed voor het slapengaan en zet hem dan maar, met pijn in het hart, de slaapkamer uit. Dat is voor het eerst dat ik hem buitenzet. Maar als hij een toeval krijgt in mijn bed, zou hij in paniek raar tegen of op mijn gezicht kunnen komen en dan zijn we nog verder naar huis.

 

Slecht geslapen, ik meende steeds wat te horen, maar dat zal wennen. Ik knuffel hem veel en hij krijgt iedere dag als extra een klein beetje gekookte kip of koolvis!

 

Groetjes, Anja

Hoi!

 

Twee weken na de vorige mail ging het wonder boven wonder de goede kant op met Lody en na een maand galoppeerde die al weer buiten, sprong af en toe in een boom of op een auto was hij8 ons aangekomen!! En dat mocht ook wel! Hij was mager voor zijn lange lijf. 4 kilo was hij en nu 4,8 kilo. Dus op 23 november was hij ongeveer 70% van wat hij ooit was, want nog wat wiebelig op de achterbenen stond hij nog wel. Ik was blij met hem en blij voor hem! Dit had ik echt niet meer verwacht. Een kat heeft dus echt 9 levens. Daar zijn er nu 4 van op.... dus hij kan nog even voort!!

 

Anja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het gaat niet veel beter met Lody, Maandagavond was ik dus bij de DA, dinsdagavond weer. Het was veel slechter geworden. Lody kon nauwelijks meer staan op zijn achterbenen en viel af en toe naar links om. Ik had nu de andere DA en die dacht aan een bloedpropje wat ergens vast zit in het achterlijf waardoor het contact tussen hersenen en achterbenen niet meer werken. Want verlamd zijn zijn benen niet. Dus nog een spuit met sterkere antibiotica gekregen en een soort bloedvat verwijdend iets.

 

Het zou vrijdag allemaal kunnen gaan werken, die medicijnen. Vrijdag werkte het nog niet. Telefonisch contact met de DA gehad en die zei dat zolang Lody eet en zindelijk is, er geen reden is tot paniek. Er kan nog van alles gebeuren. Vanaf gisteren zijn de spuiten uitgewerkt en krijgt Lody het medicijn Dexoral.

 

Het gaat nog niet beterr. Ik laat Lody 3 keer per dag buiten, dan ga ik mee en het is hartverscheurend. Zijn voorkant wil nog van alles. Aan heggen ruiken, ergens op springen, andere katten wegjagen maar zijn achterlijf zwaait als een dronkenman heen en weer en om de acht aarzelende stappen moet hij gaan zitten uitrusten. Hij eet wel goed, spint, sproeit tegen heggen aan en is redelijk zindelijk. Hij deed gisteren boven een plasje in een mandje wat daar stond. Maar echt vrolijk staat zijn gezichtje niet altijd meer.  

 

De trap op gaat trouwens nog net met een paar keer rusten onderweg; de trap af gaat redelijk vlot. Dat is dan wel weer vreemd.

 

Ik moet er vandaag even uit, want anders wordt ik er te naar van. Ik ga dan ook zo even afleiding zoeken zodat ik uitgerust terugkom. Dat is ook fijner voor Lody.

 

Lody is mijn eerste kat. Ik maak alle dingen voor het eerst mee, maar dit is wel erg naar.   En na al die schildklierperikelen was ik gericht op herstel en het ging ook zo goed met hem. Hij was 10 jaar jonger. En nu....6 weken na die laatste operatie dit. Daar was ik niet op voorbereid. Nu ben ik realistischer, maar dat kostte wel even wat tranen. Lody is 14 jaar, heeft 2 schildklieroperaties gehad en dus nu een soort Tia/hersenbloeding, en ik ben blij met iedere dag dat ie er nog zin in heeft en bij me is.

Wat er straks gaat komen, ik weet het niet. Ik hoop dat ik op tijd zie als het geen leven meer is voor het Loodje. Maar wie weet trekt het nog bij......

 

 

 

 

 

Vanochtend, jawel, zakte Lody tweemaal in 5 minuten door zijn achterbenen en hij at dus ook niet veel meer.
Toen ik vandaag terug kwam van het werk, liep ie heel raar met zijn achterbenen, stram, alsof hij reuma had en zakte er om de 10 stappen doorheen. De buuf ook even laten kijken en toch maar besloten naar het avondspreekuur van mijn eigen dierenarts te gaan en niet tot morgen te wachten. Het Loodje wil nog wel van alles. Op de tafel springen, met mij meelopen naar buiten, maar dat gaat anders dan anders. Dus om 18.15 uur Lody in het mandje gezet en in de regen op naar de dierenarts....

De dierenarts vond het vage klachten, maar zag wel dat Lody zich niet fijn voelde.

Er kunnen 3 dingen zijn:

1. Zijn hartspier kan ermee op houden. Zijn hart heeft nogal wat te lijden gehad door die op hol geslagen schildklier. Maar daar lijkt het niet op, zei hij.

2. Er kan toch iets beschadigd zijn tijdens de operatie, zodat zijn mineraalhuishouding met de dag minder wordt. Maar daar lijkt het ook niet op, zei hij.

3. Het kan een virusje zijn, en omdat Lody zijn weerstand nog niet optimaal is, kan dat hard aankomen. Hier hoopt hij op. Dus vocht toegediend gekregen, een spuit vol minealen en voor de zekerheid een spuitje antibiotica, Ook nog een spuit met anabolen steroïden. En dat was net op tijd, zei ik, want Lody heeft vrijdag zijn komende wedstrijd (dit was een gekkigheidje met de dierenarts).

 

Op de terugweg (Lody at nauurlijk vandaag wel), kotste Lody door het tralies heen op alle wegenkaarten die in het vak in het portier zaten, op de passagiersstoel en op de bodem van de auto. Wat komt er veel uit zo'n klein maagje. Dat ook nog even schoongemaakt. Ik hoop dat het allemaal goed komt met Lody. Het zou toch heel zuur zijn als dat niet zo is. Want eigenlijk heb ik met Lody afgesproken dat hij over een jaar of vijf gewoon op een natuurlijke manier gaat aftakelen. Niet eerder!

 

Donderdag wil de dierenarts dat ik even bel om wel de vinger aan de pols te houden.

 

Zo, nu een glaasje wijn, eten en maar even Spoorloos kijken. Wie weet, met het Loodje naast me......

Nou, ik hoop dat het goed komt.  

Hoi!

 

Het gaat wel goed met "het Loodje". De eerste vier weken na de operatie ging ie zelfs met sprongen vooruit.   Geen kwijnende blik meer en al gauw weer vrij veel energie en dat voor een 14 jarige.....   De laatste operatie was op 18 augustus jl.

De laatste 10 dagen gaat het wat minder. Misschien is dit een geval een twee stappen vooruit en eentje achteruit. Lody slaapt opeens veel meer, maar ik denk dat dat herstelslaap is of hij pakt gewoon zijn oude kattenritme weer op, wat van slag was geraakt door zijn hyperigheid. Het lichaampje heeft eigenlijk de laatste 2 jaar best wat te lijden gehad. Hij kan nu herstellen en op adem komen.

 

Maar hij eet de laatste 10 dagen wel weinig en is afgevallen. Dat laatste baart me wat zorgen en houd ik goed in de gaten. Als jonge kat was ie 4,5 kilo, als oudere kat met schildklierkwaal 4,2 kilo en eergisteren 4,0 kilo.   Sinds gisterochtend eet ie amper brokjes en amper 's avonds zijn natvoer. Maar als ik koolvis kook en met rosbief (voor op de boterham) voor zijn neus begin te zwaaien, wordt hij wel wakker en eet het met smaak. Nou ja, maar even aanzien. Drinken gaat goed....

Bedankt voor alle belangstelling!

 

Foto's volgen!

 

Groetjes, Anja

Niet schrikken! Hier het schildkliertje met (goedaardige) tumor wat ervoor zorgt dat de schildklier op hol slaat. Het ding is ongeveer 2 cm lang en het ziet eruit als een opgerold stukje rosbief. Normaal gesproken hoort hier niets te zitten. Lody heeft een heel klein litteken met een paar hechtingen. Ik heb het nog niet heel goed bekeken, maar laat Lody eerst een beetje bijkomen.......

Hij is wel wat onrustig, maar vertoont geen krampen. Krampen betekenen een accuut kaliumtekort wat weer zou inhouden dat de bijschildkliertjes (minuscule dingetjes) toch beschadigd zijn. Maar daar ziet het er nog, duimen maar, duimen maar, niet naar uit gelukkig....   Een pluim voor de dierenarts...

 

Lody is weer thuis. Hij is vandaag geopereerd   . Zijn tweede schildklier is er nu uit.

Zoals het er nu naar uitziet zijn de bijschildkliertjes bewaard gebleven en dat is goed.

Ik neem nu 1 borrel, proost, niet meer, haha, want ik moet hem nog tot bedtijd in de gaten houden. Als hij krampen gaat krijgen, dan moet ik direct de dierenarts bellen.

Pfffffffffff, niet te vroeg juichen maar ik ben erg positief gestemd...

 

Ik twijfel nog even of ik een fotootje van de tumor zal plaatsen hier. Op zich is dat geen eng gezicht. Het ziet eruit als een opgerold stukje rosbief. En heeft ongeveer de grootte van 1 grote bruine boon uit zo'n potje Hak.

He, he, vanaf maart ongeveer tegen deze operatie aangehikt. Die kon twee keer niet doorgaan. De eerste keer omdat de tumor naar achteren gedraaid was en niet te lokaliseren was. De tweede keer omdat Lody te zwak was voor de operatie. Beide keren (7 en 5 weken geleden) kon ik Lody dus ongeopereerd weer mee naar huis nemen.

Het is goed dat het pas vandaag gebeurde. Hij was de laatste dagen in een puike conditie.....   Het is zorgvuldig gedaan zo!

 

Lody weer thuis. Direct weer in zijn doosje...;-)

 

 

 

Hoi!

 

Op de foto's van het logje van 11 en 12 januari staat buurpoesje. Die zat toen in het kistje van Grommie.

 

Helaas is ze er niet meer...... . Dat was heftig. Ze heeft het wel goed bij mij gehad haar laatste dagen, hoop ik. Daar kan ik blij om zijn en troost een heel klein beetje.

 

Groejes, Anja & Lody

 

 

Moi!

 

Als ik zo terug kijk, kijkt Lody hier ook niet blij. Dat was in april. Ik dacht echter dat dat kwam omdat buurpoesje hier regelmatig in huis was en dat vond mijn kereltje niet altijd even leuk. Oei! Ik hoop dat hij toen nog goed was.

 

Tja........ dat nare gevoel daarover zal nog wel even blijven. Ook al is het niet terug te draaien. Een wijze les: Houd altijd je kat en poes in de gaten en bij twijfel: laten checken!

 

Groet van Anja & Lody

 

 

Hoi! Ik ben lang niet op mijn logje geweest en zie!   De helft van mijn mooie instellingen zijn verdwenen. De kattenvoetjes en het leuke lettertypje. Straks maar even achteraan.

Eerst al het stof even wegblazen. Pfffff. Pfffff.

 

Zo! Er is teveel gebeurd. Grommy vond na 6 weken "asielen"een plekje bij een mevrouw.   Mooi!

 

Ik heb een buurpoesje opgevangen vanaf januari wat verwaarsloosd werd. Haar baasjes hebben zelfs met de politie gedreigd en uiteindelijk hebben ze dat poesje laten inslapen. Ik heb er 3 maanden voor gezorgd en heb er een keer mee naar de dierenarts laten gaan door een bemiddelaar. Minder mooi!

Lody wordt maandag a.s geopereerd aan zijn tweede schildklier. Dat wilde ik liever niet, maar het kan eigenlijk niet anders. Ik voelde een maand geleden al dat er iets niet klopte, maar de dierenarts zag nog geen reden voor bloedonderzoek. Lody zag er ook redelijk uit. Glanzende vacht, goede hartslag, redelijk gewicht. Maar..... zijn gedrag was anders en de blik in zijn ogen ook. Dus toch bloed laten prikken afgelopen maandag en zijn waarden waren veel te hoog. Minder mooi! Maar ook mooi! Dit zal zijn leven verlengen. Want nu put hij zich uit...... Arme.

 

Ik hoop dat dit niet eerder speelde en dat ik het niet zag omdat ik zorgen had om buurpoesje. Zij is 19 mei ingeslapen en een week of twee later vond ik Lody's gedrag vreemd. Maar goed, dat is niet terug te draaien. Ik heb het met de situatie te doen zoals die nu is en Lody en ik gaan ervoor......

Ik heb een nieuwe baan na bijna 1 jaar thuis te hebben gezeten en begin volgende week woensdag. Mooi!

 

Zo, dat dus in het kort. Dan zijn we nu "bijgepraat". Ha, ha. Ik ga nu een leuke foto van Lody opzoeken. tot gauw!

 

Doeg! Anja

 

 

Hier een voorbeeld van een leuke beschrijving van kat uit het dierenasiel Zuidwolde.

Binnenkort zet ik ook weer foto's van Lody op dit logje.....  

De tekst hieronder is lang, maar als je er door heen kunt komen, en daar twijfel ik niet aan, dan ben je na het lezen BLIJ geworden!

 

"O O Otje, wat ben je toch een lekker ding geworden! En wie had dat ooit gedacht….. Ongeveer 3 maanden geleden werd hij binnengebracht: een hele bange stumper met z’n hele kop kapot: waarschijnlijk het werk van een dominante kater. Apart in een hok zat hij hele dagen, weggedoken in een grote hondenmand, bang en onbenaderbaar te zijn: compleet getraumatiseerd…. Tegen ieder die heel voorzichtig een aaitje probeerde, blies hij, en z’n vacht was een puinhoop: de witte delen zelfs helemaal geelbruinig. Niet echt het beeld van een makkelijk plaatsbare kat….

Totdat, op een goede dag, iemand zich niet meer liet imponeren door zijn geblaas, en onder z’n oortjes begon te kriebelen: dit beviel Otje uítermate! Meteen daarna ontdekte (of her-ontdekte?) hij hoe heerlijk het is als diezelfde hand over zijn hele lijf dwaalde, en dat, als hij zich op z’n zij of rug gooide, het nóg heerlijker was als die hand over je buik aaide! Steevast kwam bij zulke ‘therapeutische’ sessies zijn tongetje halverwege uit z’n mond te hangen: een zo aandoenlijk gezicht dat gaandeweg steeds meer asielmedewerkers stiekem begonnen te fantaseren over …Otje mee naar huis?.....

 

Zeker toen ook nog bleek dat hij niet bang bleek te zijn voor andere poezen: al spoedig kon hij in de groep van het Kattenbos, waar hij vriendelijk tegen de anderen was en mee naar buiten kon. Hierdoor knapte zijn vacht ook zienderogen op: de diepe littekens op z’n kop raakten begroeid met (wit) haar, en z’n witte bef en sokjes werden ook weer ècht wit: behalve het puntje aan zijn staart: daar kan je nog aan zien hoe hij er aan toe is geweest…. Wellicht kan Otje’s toekomstige Mens dat staartpuntje nog eens over de rand van een bakje Biotex leggen?

Want aan een eigen adres voor dit ontroerend portret twijfelt niemand nu meer, ook niet als we erbij vermelden dat hij waarschijnlijk een 10-plusser is. Hij kan waarschijnlijk prima bij iemand met één of meerdere (vriendelijke) poezen, die de tijd en de rust heeft om dit mannetje veel tijd te gunnen en schandalig met aandacht te verwennen.
Laat u overtuigen door de foto’s, of beter nog: kom eens proefknuffelen. "


 

Moie,

Grommie heeft een baasje!
Hij is gisteren geplaatst, zag ik op de site van dierenasiel Zuidwolde.
Dat is mooi nieuws!

Ik ben erg benieuwd bij wie, maar dat mag ik natuurlijk niet weten. Als hij/zij maar lief voor hem zijn!    Maar daar ga ik van uit. Wat een gek idee. Ik dacht nl. wel iedere dag aan hem....... Het is zo'n mooie karakterkat.

He, he, natuurlijk had ik hem ook erg graag hier gewild en ik hield hem ook in de gaten voor als plaatsing wel erg lang zou duren. Dan zou ik ingrijpen.
Maar als hij nu een huis met tuin heeft, is dat stukken beter.
Hij heeft totaal nog geen maand in het asiel gezeten.
31 december is hij hier opgehaald.

Zo!

 

Volgende week woensdag werken de mensen weer die hem geplaatst hebben, misschien ga ik even langs.....

Groetjes, Anja
 

Ik kon net terug uit het asiel waar ik Grommie opzocht. Hij heet nu Gommie. Grommie vonden ze een naam die mensen zou kunnen afschrikken....     Daar zit wat in.

Gommie zit in quarantaine in een redelijk hok van 1,20 x 1.20 meter schat ik zo in, met 2 verdiepingen. Maar leuk vindt hij het daar niet. Boos, miauwen, boos, jammeren. Niet de hele tijd door, maar wel regelmatig. Woensdag zijn de

14 quarantainedagen om en wordt hij gecastreerd. Vrijdag mag hij los tussen de andere katten op de grote afdelingen. Tenminste als hij met andere katten kan, maar ik denk haast van wel. Dan zal ie een stuk opknappen, schat ik zo in en hoop ik van harte.

Toen ik kwam mocht hij los lopen en ik had lekker eten voor hem meegenomen. Dat ging er goed in. Aaien kon ik ook, en een kopje gaf hij ook.

Mij ging het wel aan het hart hem in zo'n hokje te zien, maar ergens viel het me ook mee. Ik ga volgende week weer kijken. Hij heeft het geluk dat het rustig is in het asiel. Veel hokken waren leeg, dus dat betekent voor hem meer plaatsingskans.

Het aardappelkistje, netjes opgemaakt door mij, hihi, is ook goedgekeurd. Je weet het maar nooit van te voren....

 

Ik heb aan de binnenkant van het kistje tegen de zijkanten dik karton gezet, zodat het niet tocht door de kieren. Ik zou er bijna zelf in gaan liggen. Het is ook net een kribje....

 

Vreemd trouwens dat ik voorheen foto's in het formaat 11 x 7 cm hierop kon zetten en nu niet meer. Te groot zegt het programma. 7,5 x 5 cm pakt ie wel, maar das klein. Kijk maar.

 

Maar je krijgt in ieder geval zo wel een impressie.....

 

 

 

 

Lody doet het naar behoren...;-), de lieverd..... Zie foto's....... Het lijkt ook goed te gaan met de halve dosering medicijnen tegen zijn schildklierkwaal.

 

Voor gestrande katten in het portiek heb ik vandaag een aardappelkistje gekocht op de rommelmarkt. Ook al kan ik me heel goed voorstellen dat een kartonnen doos veeeel leuker is.

 

Op de foto nu het buurpoesje in de doos van Grommie die ik nog maar had laten staan.

Een aardappelkistje leek me iets decoratiever, ook voor de buren met wie ik het portiek deel.....:-) Gelukkig vinden ze het allemaal prima! Leve de buren!

 

De rest van de foto's morgen maar, ik krijg ze er niet bij op gezet opeens. Tot dan!

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

Leuk, he? Van de Hema.

 

 

Grommie is weg! Omdat ik hem tussen 13 en 16 uur steeds niet te pakken kreeg, vond de Dierenambulance het nu wel tijd om hem op te halen. Hij zit hier al een maand. Ik moest hem vangen en dan kon ik ze bellen. Tot 21.00 uur. Om 18.15 uur zat Grommie er, zoals altijd de laatste maand, sprong direct naar binnen en at zijn maaltje. Ik de deuren dicht en om 20.00 uur kwam de Dierenambulance en nam hem mee. Hij bleek heel mak. Maar ja, zij hebben ervaring, zijn heel rustig en niet bang. Ik vond het heel   erg hem te horen krabben en te miauwen in mijn halletje. Die 1,5 uur wachten duurden erg lang.

 

En sinds het moment dat hij weg is, is er twijfel bij me. Heb ik er wel goed aan gedaan om deze gezonde vrijbuiter die hier al een jaar lang rondzwerft en het zonder mij ook heel goed redde, op te laten sluiten? Hij vond het in mijn gangetje al erg om 1,5 uur opgesloten te zitten.

 

 

Ik had net nog zijn doos in een dikke kartonnen verhuisdoos gezet voor nog meer isolatie. Ik vond het leuk om voor hem te zorgen. Ik houd hem in het asiel in de gaten voor als het niet goed gaat. Dan ga ik kijken of ik iets voor hem kan doen.  

 

 

Ieder krummeltje wat Lody heeft laten liggen, moet ook op!

 

(Weet iemand trouwens hoe ik hier grotere foto's op kan krijgen?)

(Weet iemand of een kat gecastreerd op latere leeftijd nog wel ophoudt met sproeien?) (Alhoewel het is Merel met Clarence ook gelukt...:-))

 

Het stinkt hier nu wel heel erg in de woonkamer na het 3-minuten bezoek van Grommie..... Pffff.

 

Groetjes, Anja

 

 

Ik heb besloten om Grommie/Boris/Brutus (3 namen, dus laat ik hem maar Grommie of GBB noemen), na me georienteerd te hebben naar het asiel te brengen.

Ik heb contact met met de DA, het asiel en de stichting Kat in Nood. Grommie wordt dan gecastreerd, nagekeken en kan ook een plekje binnen krijgen bij iemand. Hij wordt steeds liever dus ik ben niet bang dat ie "overschiet". Ik zie hem niet graag langer in het portiek in de koude op mij en zijn eten wachten. Daarna is hij trouwens de halve dag weg en zit er dan vanaf 16.00 uur weer. Want 17.00 uur krijgt hij blikvoer.

Maar hoe lastig. Ik begin hem zelf zo leuk te vinden. Zucht....

 

Maar goed: vanmiddag maar transporter in het portiek zetten met af en toe wat lekkers erin. Dan deurtje dicht als ik hem erin zie zitten en naar het asiel. Liefst van maandag t/m vrijdag tussen 13 - 16 uur natuurlijk! Haha. Dan is het asiel open.

Ik hoop dat het lukt voor de Kerst, want daarna wordt er hier in de stad al weer veel geknald met vuurwerk.

 

Grommie is vandaag in de woonkamer geweest. Hij sprong bijna direct op de vensterbank en zat daar helemaal op zijn gemak. Hij is dus duidelijk een binnen gewend. Na 3 minuten, na een gigantische sproei, te hebben gegeven, stinkstink, bah, liep hij naar de voordeur en het personeel liet meneer weer netjes naar buiten..  

Trouwens, ik ben donateur van de Stichting Kat in Nood geworden ad vanaf 17,50 per jaar. Zij vangen ook katten op, vaak de "moeilijke" katten, maar krijgen geen subsidies en moeten alles doen van de donaties. Ze doen goed werk. Kijk maar eens op hun site.
Het asiel steunde ik al eerder.

 

 

Lody at de laatste weken bijna niets en drinken ook al niet.   's Ochtends geen brokjes meer en 's avonds maar max. een kwart tinnetje natvoer. Toch maar even naar de DA. Het is ws. een bijwerking van zijn schildkliertabletten die ie zijn leven lang moet slikken.
Op zich zag Lody er goed uit, zei de DA. En was niet uitgehongerd en niet uitgedroogd en levendig genoeg.
Hij wil wel voor het eerst in 12 jaar zijn reismandje niet meer in.
Hij weet nu dat het echt vervelend kan zijn. Bah!
Dus nu 2 weken lang stoppen met die tabletten en dan de halve dosering gaan doen.
Gaat dat niet, dan moet zijn tweede schildklier ook weg, want daar zit ook al weer een tumor op.
Natuurlijk heb ik dit alles voor Lody over, maar leuk is anders.
Hij liep altijd fluitend zijn reismandje in en nu is ie zo bang.
Op de tafel bij de DA worstelt Lody zich ook los en kruipt helemaal mijn jas in en maakt zich zo klein mogelijk.
Hij is dan echt bang......;-(

 

Hieronder is Lody aan het bijkomen. We zijn net thuis.

 

 

 

   

 

 

 

Ik heb de dierenambulance laten komen en de DA gebeld. Die dierenambulance kon Boris/Brutus niet meenemen omdat hij er te goed uitziet en ze wilden afwachten of een eigenaar zich nog zou melden.

Waarschijnlijk "klust" hij ergens bij, want hij ziet er redelijk goed uit, behalve die krassen op zijn neus dan. Hij is niet gecastreerd. Ik dub nog even wat te doen. Ga ik toch de dierenambulance nog eens laten komen of breng ik Boris/Brutus zelf naar het asiel? Binnen laten als tweede kat bij Lody gaat even moeilijk omdat Boris/Brutus niet gecastreerd is en sproeit. Bovendien is hij in zijn gedrag wat onberekenbaar, zie de kras op mijn voorhoofd.......

Lody en ik hebben een loge in het portiek. Boris/Brutus kwam met de eerste nachtvorst in het portiek liggen en de met de tweede nachtvorst ook...   Het was ijzelijk koud in het portiek, maar toch bleef Boris/Brutus. Ik heb zo'n 10 flyers met foto in de straat opgehangen om zijn baasje te vinden, maar nu, na 2 weken, heb ik nog geen enkele nuttige reactie. Inmiddels heeft Boris/Brutus zijn eigen doos met echte wollen (oude) truien en hooi, dat is het warmst. Wie zou dat nu hebben gedaan? .

 

 

 

 

 

 

 

Lody blijft liever in zijn eigen sfeer;

 

 

 

De Heks van de hoek is verhuisd! Nina heette ze. Een oude blauwgrijze poes met een bochel in haar rug die iedere kat/poes, jong of oud, sterk of minder sterk weg joeg van haar stoepje. Lody liep altijd met een hele grote boog om haar heen.

Sinds 2 weken geleden is Lody de koning te rijk met zijn 50 meter territorium rechts van de voordeur i.p.v. die rottige 20 meter...;-) Hij kan lopen zonder andere katten weg te sproeien tot aan het parkje.

En de huidige stand van zaken? Lody zit nu zelf vaak op Nina's stoepje en jaagt op zijn beurt iedere kat/poes, jong of oud, sterk of minder sterk weg! Hihi.

 

 

 

 

   

 

   

 

 

 

Het is helaas weer raak. Lody was de laatste 3 weken weer erg gericht op eten. Verder zag hij er puik uit; glanzende vacht, mooie ogen, lieve blik, dus afgezien die gefixeerdheid op eten was er niets te zien. Wel sprong hij sprong tot tweemaal toe op het gasfornuis om de koekenpan (na gebruik en met het gas uit) uit te likken en hoorde ik zijn darmpjes vaak rommelen. Dat leek op een snelle stofwisseling. Dus voor de zekerheid zijn bloed laten onderzoeken. Schrik: normale waarde schildklier 40; die van Lody was vorige week 160. Nu moet hij voor de rest van zijn leven tweemaal daags een pilletje slikken. Totnogtoe vindt hij dat niet erg. Ik wikkel het pilletje in een stukje rosbief. Ik hoop dat het goed blijft gaan als hij weer minder gericht op het eten is...... Ik heb het idee dat vandaag de medicijnen beginnen aan te slaan. Lody is iets rustiger en at zijn eten in tweemaal op, ipv schrok, schrok alles binnen 1 minuut.

Een beetje kattenkruid op het kussen strooien en klaar is kees. Lody poseert voor wel 15 minuten! He, houd nu eens op met die camera!  

 

 

 

 

 

 

Lody houdt erg veel van vis. Ik kook wel eens koolvis voor hem. Maar van deze vis houdt hij ook!

(De warmte maakt soms wat melig. Volgende keer ben ik weer wat serieuzer.)

 

Commentaar Lody:

Deze vis is mij lief

Want ook al is zij hard en van touw

Wanneer het mij blieft

Is zij altijd trouw ........

 

En het is nog niet eens Sinterklaas..........

 

   

 

Commentaar Lody:

Van deze houd ik wat minder

Doch versmaad ik niet

Deze hardheid geeft mij wel wat hinder

En ze zijn ook nog niet op, zoals u ziet.......  

 

 Nou, dat was het weer voor vandaag........  

 

 

Lody zag het gisteren al aankomen.......

 

 

 

Deze telefoonkaart kocht ik een keer op Marktplaats, omdat ik hem zo bijzonder vond.

Hier is ook het idee van mijn kattentrap op gebaseerd.

 

Ik zie dit zo voor me. Dan stel ik me een stad als Amsterdam voor, vol en druk en dan dit trapje zo met liefde gemaakt! Nou ja, of gemaakt door een stel gemakzuchtige mensen, maar dan hebben ze hier toch aardig wat tijd in gestopt. Het trapje is nog geverfd ook.

 

Geweldig!

 

 

 

 

 

 

Ik ga binnenkort weer een verhaaltje op mijn logje zetten, maar vooralsnog is er weinig nieuws onder de zon. Lody slaapt     en "bediende" heeft net een lekker kopje koffie op....... en doet achterstallige administratie.

 

Verder pas ik zes dagen op kater Spook. 11 jaar en net een jaartje uit het asiel. Wat is dit mannetje opgeknapt! Van mager, trillend, met een enorme vlooienallergie, dus halfkaal en krabbend, tot een stevig kereltje met een mooie glimmende vacht. Hij was 10 jaar toen hij opgehaald werd uit het asiel en zat daar toen al een jaar. Zijn grootste plezier is water drinken van de grond in de douche, terwijl vanaf de slang erboven druppeltjes vallen op zijn koppie. Zijn haren gaan dan overeind staan en het is dan net een punker. Ik ga kijken of ik straks een mooie foto van hem kan maken.

 

Fijne dag nog!

 

 

Lody slaapt  

 

 

 

Koffie gedronken  

 

   

 

 

Natte Spook zo vanuit de douche en nu al weer nieuwsgierig naar het straatgebeuren

 

 

 

 

 

En wat staan de bloemetjes op het balkon er weer mooi bij. Weer even bijpunten zo en klaar is kees.

 

Jammer dat vorig jaar de kattentrap niet werkte. Ik was er 2 weekenden mee bezig geweest, had toestemming van de onderbuuf om plateautjes op schutting te maken en toen durfde Lody er niet van af.

 

Dat snap ik ergens ook wel weer . Zo breed was het trapje nu ook weer niet. Maar..........de boefjes van de onderbuuf durfden wel OMHOOG, dus soms had ik 3 katten in huis. Net een beetje te veel....

 

 

   

 

Geraniums en lekkere kruiden  

 

 

 

   

 

Twee piepkleine groene cherrytomaatjes zichtbaar  

 

 

 

Mensen vragen waarom de achternaam van Lody anders is dan die van mij en waarom ik uberhaupt een achternaam noem. Nou dat is best simpel....

Het oude kattenvrouwtje waar Lody op 1-jarige leeftijd aan kwam lopen heette mevrouw Visser. Zij had er al 10.... en 11 katten kon ze niet met haar AOW'tje bekostigen. Zij stierf een jaar nadat ik Lody van haar "overnam". Ik heb eerst nog de oorspronkelijke eigenaren getraceerd, maar die wilden Lody niet terug. Om mevrouw Visser te eren heb ik namen Lody en Visser aangehouden.

 

En waarom ik de achternaam van Lody in de link noem, is omdat de naam Lody.punt.nl al bestaat.  

 

 

 

 

 

 

Vandaag naar de dierenarts voor een tussentijdse controle en omdat ik Lody weer wat hyper vind.

Lody is in november geopereerd aan een explosief snel werkende schildklier. Dat uitte zich in zeer onrustig zijn, veel miauwen en "mottig" in het jasje zitten. Ik weet dit in eerste instantie aan de ouderdom, maar bij de jaarlijkse inentingen bleek dat niet zo te zijn. Zijn klachten had hij toen gelukkig nog maar 3 weken, zo snel kan het gaan.

Lody was toen al te uitgeput om direct geopereerd te worden, dus hebben we 3 weken gewacht. In die tussentijd kreeg Lody medicijnen om de te snel werkende schildklier weer normaal te laten werken en om aan te sterken. De waarden van nieren en lever waren 30x te hoog. Ik houd Lody nu goed in de gaten!  

 

He, he, net terug! Lody heeft nu niets om zorgen over te maken. Dat ik hem de laatste tijd weer een beetje hyper vond en veel miauwen, heeft niets met een ziekte te maken. Pffffffffffff.   Wel even in de gaten houden waar dat dan wel aan zou kunnen liggen.

 

 

Maar niet te vergeten. Lody is natuurlijk, sorry jongens, ook de allerzachtste.......    

 

 

 

 

 

Hoi,

 

Wil ik meer leuke foto's van Lody maken, blijkt toch echt dat hij het niet leuk vindt als ik foto's van hem nee. Hij loopt dan weg. En ik had het bliepje van de camera nog wel uitgezet....

 

Maar ik ga door. Wat me de laatste tijd namelijk erg opvalt is dat ook katten "kipfiletjes" (vreselijk woord) krijgen. Lody is mijn eerste, en tot nog toe enige, kat. Hij is altijd lang en slank gebleven, een slungel zo te zeggen. Ook na zijn castratie. Maar het laatste jaar heeft hij een enorme hangbuik gekregen (zit geen vet in, het is alleen maar vel) en onder zijn oksels hangen nu ook vrij grote zakjes leeg vel. Heel maf om deze ontwikkeling te zien. Maar wat het belangrijkste is, is dat ik hoop dat Lody nog lang bij me is. Ik probeer een foto van de "kipfiletjes" bij te voegen.

 

Groetjes, Anja  

 

 

En dit is hem dan! Hij ligt al op een "punt" klaar: Lodyvisser.punt.nl

 

 

Dag geachte lezer,

 

Deze weblog gaat over Lody, een 12 jarige rode ex-kater. Ik ga proberen, voor het eerst in mijn leven, een leuke weblog over hem te maken.

 

Groetjes van baasje